Rejs do jaskini Benagil i obserwacja delfinów: które wyprawy faktycznie ich szukają

W wodach u wybrzeży centralnego Algarve przez cały rok przebywają i pojawiają się delfiny — zarówno te stale tu żyjące, jak i migrujące. Najczęściej widywane są delfiny zwyczajne — małe, szybkie i zwykle pływające w grupach liczących nawet kilkadziesiąt osobników. Delfiny butlonose są większe, mniej liczne i chętniej podpływają do łodzi.

To dzikie zwierzęta na otwartym morzu. Dobry kapitan zna teren, wypatruje ptaków pracujących na powierzchni i innych łodzi, które stanęły w miejscu, i wypłynie kilka kilometrów dalej, jeśli tam są zwierzęta. Zły kapitan krąży w kółko i rozkłada ręce.

Obserwacje są najczęstsze od późnej wiosny do jesieni, gdy woda jest cieplejsza, a morze na tyle spokojne, że z daleka można dostrzec płetwę grzbietową. Przy wzburzonym morzu możecie przepłynąć sto metrów od delfina i nic nie zobaczyć.

Portugalskie przepisy regulują zachowanie łodzi w pobliżu waleni — kąty podpływania, odległości, sposób manewrowania silnikiem. Rejs, który zatrzymuje się przed zwierzętami i pozwala im podejść, przestrzega zasad, a nie jest przejawem nieśmiałości.

Łódź motorowa z Albufeiry, 134 zł. Dwie do dwóch i pół godziny, poszukiwanie delfinów w drodze na miejsce, jaskinie i Benagil w drodze powrotnej oraz przystanek na kąpiel. Ma zdecydowanie najwięcej opinii ze wszystkich ofert na tym wybrzeżu, co samo w sobie jest pewnym dowodem. Jest też na tyle mała, by wpłynąć do jaskini.

Wyprawa w małej grupie z Lagoa, 257 zł. Trzy godziny, rodzinna firma i biolog morski na pokładzie, który na żywo opowiada o życiu morskim, geologii i lokalnej historii. Ma ocenę 4,9, najwyższą na tym wybrzeżu, a w opiniach powtarza się jedno: czegoś się nauczysz.

Dwa razy wyższa cena za połowę pasażerów i przewodnika, który wie, do kogo należy płetwa. Czy warto, zależy wyłącznie od tego, po co płyniesz.

Z pontonu wygląda to jak pływanie w kółko, aż coś się pojawi. Tak nie jest.

Kapitanowie na tym wybrzeżu pracują na znanym terenie — na liniach głębokości i prądach, gdzie gromadzi się pokarm — i czytają powierzchnię wody w poszukiwaniu oznak: ptaki pracujące nad ławicą, drobne ryby wyskakujące nad wodę, inna łódź trzymająca pozycję zamiast płynąć dalej. Radiowa wiadomość od kolegi pięć kilometrów na wschód potrafi odmienić cały poranek.

Gdy zwierzęta zostaną znalezione, kluczowe jest podejście. Portugalskie przepisy określają, jak łodzie mają się zachowywać w pobliżu waleni: podpływasz pod kątem, a nie na wprost, utrzymujesz dystans, trzymasz silnik na stałych obrotach, zamiast gwałtownie przyspieszać. Łódź, która zatrzyma się pięćdziesiąt metrów przed zwierzętami i zaczeka, robi to właściwie — a jeśli delfiny są zainteresowane, same skrócą dystans.

Dlatego też wycieczki w małych grupach dostają lepsze opinie w tym zakresie. Dwanaście osób na cichej łodzi, która potrafi utrzymać pozycję, to zupełnie inne przeżycie niż osiemdziesiąt osób na pokładzie.