Praia de Benagil: dojazd, parking i klify nad jaskinią

Samochodem. Z autostrady A22 zjedź na Lagoa lub Porches i kieruj się na Benagil. Ostatni kilometr zwęża się do jednego pasa z mijankami i stromo opada do wioski. W sierpniu jest tu wolno, a parking na dole jest mały.

Parking. Nad plażą znajduje się płatny parking oraz niewielka liczba miejsc przydrożnych, które znikają pierwsze. Jeśli przyjedziesz po dziewiątej w szczycie sezonu, zaparkuj wyżej i zejdź pieszo, zamiast próbować zawracać na dole.

Autobusem. Droga wzdłuż wybrzeża jest obsługiwana; sama wioska już ledwo. Dotarcie do Benagil transportem publicznym oznacza autobus do Lagoa lub Carvoeiro i stamtąd taksówkę.

Wcale. To opcja, którą większość ludzi powinna wybrać. Z Benagil prawie żadne rejsy nie wypływają. Jeśli planujesz zobaczyć grotę, jedziesz do mariny w Portimão, Albufeirze, Lagos lub Armação de Pêra — wszystkie mają odpowiednie parkingi i żadna nie wymaga tej drogi.

Z parkingu ścieżka wspina się na wschód wzdłuż krawędzi klifu. Nie jest dobrze oznakowana, nie jest utwardzona i to najlepsza rzecz tutaj, która nic nie kosztuje.

Po około dwudziestu minutach docierasz do punktu, gdzie zapadnięty dach Algar de Benagil otwiera się u twoich stóp. Miejscami jest lina i znak ostrzegawczy. Oba są codziennie ignorowane przez ludzi pochylających się po zdjęcie, nad skałą podciętą od dołu przez morze — właśnie dlatego dach się zapadł.

Patrząc w dół przez otwór, widzisz piasek, wodę i łodzie krążące w środku. To naprawdę niezwykły widok i zupełnie inny niż ten z łodzi.

Ścieżka biegnie dalej na wschód jako trasa Seven Hanging Valleys, mijając Praia da Marinha i kierując się ku Albandeira. Wycieczki z przewodnikiem pokonują całą trasę w około trzy godziny.

Praia da Marinha. Dziesięć minut na wschód pieszo klifowym szlakiem lub krótka podróż samochodem. Dwa skalne łuki wystające z wody i zatoczka, która w południe robi się bladozielona. Znajduje się na większości list najlepszych plaż w Portugalii i to przy niej cumują łodzie z rejsów.

Praia do Carvalho. Pięć minut na zachód, dostępna przez tunel wykuty w skale. Mała, osłonięta i znacznie spokojniejsza niż którakolwiek z sąsiednich plaż.

Praia da Albandeira. Piętnaście minut na wschód, z własnym łukiem na morzu i ułamkiem tłumu.

Jeśli wioska Benagil jest pełna — a w sierpniu będzie — każda z tych plaż to lepszy wybór na popołudnie.

Benagil to godzina. Zatoczka jest mała, nad nią stoją dwie lub trzy restauracje, a gdy już przejdziesz się klifem i spojrzysz w dół przez otwór, w wiosce niewiele więcej zostało do zobaczenia.

To, co czyni z tego cały dzień, to wybrzeże po obu stronach. Na zachód dwadzieścia minut pieszo dzieli cię od Praia do Carvalho, do której prowadzi tunel w skale, a dalej rozmyta półka skalna Algar Seco nad Carvoeiro — filary, okna i kominy, ze schodami w dół i bez biletu.

Na wschód szlak Siedmiu Wiszących Dolin biegnie klifem do Praia da Marinha w około czterdzieści minut, mijając dwie kolejne zatoczki i zawalone sklepienie innej jaskini. Marinha to plaża z dwoma łukami stojącymi w wodzie, z własnym, porządnym parkingiem.

Zrób rejs łodzią rano z mariny, dojedź do Benagil na lunch, po południu przejdź się klifem na wschód i popływaj w Marinha. To wersja tego dnia, która się sprawdza i nigdy nie wymaga stania w kolejce na wiejski parking o dziewiątej rano.