De beste tijd om de Benagil-grot te bezoeken: op basis van de zeegang, niet van de zon

De Algarve is droog. Het is een van de zonnigste plekken van Europa en regen is niet wat de boten tegenhoudt.

Wat ze tegenhoudt is de deining van de Atlantische Oceaan — lange golven die worden opgewekt door weersystemen honderden kilometers verderop en die hier onder een volledig blauwe hemel aankomen. De ingang van Algar de Benagil ligt open naar zee, dus wanneer er deining staat, breekt die over de opening en gaat er niets naar binnen, wat de voorspelling op je telefoon ook zegt.

De regels voegen een tweede voorwaarde toe: geen enkele boot mag de grotten binnenvaren wanneer het zicht onder een kilometer zakt, wat in de praktijk zeemist betekent. Dat is zeldzaam in de zomer en niet zeldzaam in de lente.

Kleine boten en kajaks voelen dit het eerst. Een catamaran vaart een kustcruise bij omstandigheden waarop al het kleinere stilligt, en daarom is in de winter de goedkoopste tocht vaak de enige tocht.

De zee. De wind neemt gedurende de dag toe op vrijwel de hele kust, en daarmee ook de golfslag. De eerste vertrekken van de ochtend varen op het vlakste water van de dag en worden het minst vaak geannuleerd.

Het licht. De opening in het dak wijst recht omhoog, dus de lichtkolom erdoorheen beweegt naarmate de zon stijgt. Vroeg valt hij op het zand achterin de kamer, en dat is de foto die iedereen wil. Tegen de late middag staat hij op de westelijke muur en is de grot merkbaar donkerder.

De rij. Er mogen drie gemotoriseerde boten tegelijk binnen zijn, of zeven kajaks. In juli om elf uur is die limiet de bindende beperking, en je twee minuten kunnen je twintig minuten wachten buiten kosten. Om negen uur niet.

Het vangnet. Als een ochtendtocht wordt geannuleerd, kun je nog naar de middag worden verplaatst. Boek je de laatste vertrektijd van de dag, dan heb je niets.

Benagil is een van de meest gefotografeerde plekken van Portugal en de cijfers laten dat zien. In de hoogzomer verloopt het bezoek aan de grot als volgt: aankomen, aansluiten in een losse rij boten buiten de oostelijke boog, wachten op een gat, naar binnen, twee minuten, er weer uit.

De limiet is wettelijk, niet praktisch. Er mogen drie gemotoriseerde boten onder de twaalf meter tegelijk binnen zijn, of één grotere boot alleen, of maximaal zeven kajaks. In augustus, om elf uur 's ochtends, wordt die limiet continu bereikt en kan het wachten buiten langer duren dan het bezoek zelf.

Er zijn drie manieren om dit te omzeilen. De eerste is de eerste vertrek van de dag, wat op bijna alles aan deze kust het antwoord is. De tweede is een privéboot, waarmee je zelf het uur kiest in plaats van te nemen wat er over is. De derde is om in mei, juni, september of oktober te komen, wanneer dezelfde tochten een grot aandoen die grotendeels leeg is.

Niets van dit alles maakt de plek minder de moeite waard. Het maakt het tijdstip wel de moeite van het overwegen waard.