Praia de Benagil: bereikbaarheid, parkeren en de klif boven de grot

Met de auto. Vanaf de A22 neem je de afslag Lagoa of Porches en volg je de borden naar Benagil. De laatste kilometer versmalt tot een enkele rijstrook met passeerplaatsen en daalt steil af naar het dorp. In augustus gaat dit traag en de parkeerplaats onderaan is klein.

Parkeren. Er is een betaalde parkeerplaats boven het strand en een beetje ruimte langs de weg die als eerste vol is. Kom je in het hoogseizoen na negenen aan, parkeer dan hogerop en loop naar beneden in plaats van onderaan te proberen te keren.

Met de bus. De kustweg wordt bediend; het dorp zelf nauwelijks. Met het openbaar vervoer naar Benagil betekent een bus naar Lagoa of Carvoeiro en vanaf daar een taxi.

Helemaal niet. Dit is de optie die de meeste mensen zouden moeten kiezen. Bijna geen enkele boottocht vertrekt vanuit Benagil. Als je plan is om de grot te zien, ga je naar een jachthaven in Portimão, Albufeira, Lagos of Armacão de Pêra, die allemaal goede parkeergelegenheid hebben en geen van alle die weg vereisen.

Vanaf de parkeerplaats klimt een pad oostwaarts langs de top van de klif. Het is niet goed bewegwijzerd, het is niet verhard, en het is het beste wat hier niets kost.

Na ongeveer twintig minuten bereik je het punt waar het ingestorte dak van Algar de Benagil aan je voeten opent. Op sommige plekken ligt een touw en staat er een waarschuwingsbord. Beide worden dagelijks genegeerd door mensen die over de rand leunen voor een foto, boven gesteente dat van onderen door de zee is uitgehold — precies de reden waarom het dak is ingestort.

Door het gat naar beneden kijkend zie je het zand, het water en de boten die erbinnen ronddraaien. Het is een werkelijk vreemd uitzicht en totaal anders dan wat je vanaf een boot ziet.

Het pad loopt verder oostwaarts als het pad van de Zeven Hangende Valleien, langs Praia da Marinha en verder richting Albandeira. Begeleide wandelingen leggen de hele route af in ongeveer drie uur.

Praia da Marinha. Tien minuten naar het oosten over de klif, of een korte rit. Twee rotsbogen in het water en een baai die rond het middaguur lichtgroen kleurt. Het staat op de meeste lijsten van beste stranden van Portugal en het is waar de boottochten voor anker gaan.

Praia do Carvalho. Vijf minuten naar het westen, bereikbaar via een tunnel die in de rots is uitgehouwen. Klein, beschut en veel rustiger dan beide buren.

Praia da Albandeira. Vijftien minuten naar het oosten, met een eigen boog voor de kust en een fractie van de drukte.

Als het dorpje Benagil vol is — en in augustus zal dat zo zijn — is elk van deze een beter alternatief voor de middag.

Benagil zelf kost een uur. De baai is klein, er zijn twee of drie restaurants erboven, en als je over de klif hebt gelopen en door het gat naar beneden hebt gekeken, is er niet veel meer te doen in het dorpje.

Wat het tot een dag maakt, is de kust aan weerszijden. West, twintig minuten lopen brengt je naar Praia do Carvalho, bereikbaar via een tunnel in de rots, en daarachter de geërodeerde rotsplaat van Algar Seco boven Carvoeiro — pilaren, vensters en gaten, met een trap naar beneden en geen toegangsprijs.

Oost, het pad van de Zeven Hangende Dalen loopt over de klif naar Praia da Marinha in ongeveer veertig minuten, langs nog twee baaien en het ingestorte dak van een andere grot. Marinha is het strand met de twee bogen in het water en heeft een eigen ruime parkeerplaats.

Doe de boottocht 's ochtends vanaf een jachthaven, rijd naar Benagil voor de lunch, wandel 's middags over de klif naar het oosten en zwem bij Marinha. Dat is de versie van deze dag die werkt, en het houdt nooit in dat je om negen uur 's ochtends in de rij staat voor de parkeerplaats van het dorpje.